06
Ma
Łyna mojego dzieciństwa
06.05.2014 10:46

Łyna - wieś, która znajduje się 10 km. na północ od Nidzicy, w województwie warmińsko- mazurskim. Wieś liczy ok.260 mieszkańców. Tu spędziłam swoje dzieciństwo. Skończyłam szkołę podstawową i przystąpiłam do I Komunii Świętej w kościółku z 1726 r. z drewnianą wieżą zakończoną barokowym hełmem.

Szkoła podstawowa utworzona została na przełomie lat 1946/1947. W 1958 roku rozpoczęto rozbudowę szkoły, gdyż sale lekcyjne mieściły się w byłej plebanii. W 1986 r. dobudowano obok drugi piętrowy budynek. Byliśmy z niego bardzo dumni, był ładny i nowy. Tu właśnie rodziły się pierwsze przyjaźnie i szkolne miłości.

Z uwagi na bliskie sąsiedztwo Rezerwatu Źródeł Rzeki Łyny, placówka można powiedzieć od zawsze promowała edukację przyrodniczą i ekologiczną.

Rezerwat "Źródła Rzeki Łyny„ to położony w głębokim wąwozie źródliskowy obszar, z którego wypływa wiele strumieni dających początek Łynie. Miejsce jest tak malownicze, jak doliny górskich potoków. Osobliwością rezerwatu jest występowanie zjawiska erozji wstecznej wód wypływających ze źródeł. Wymywane piaski spływają po nieprzepuszczalnych iłach wynoszone w dół wąwozu, dzięki czemu następuje ciągłe cofanie się źródeł Łyny. To unikatowe zjawisko niespotykane na nizinach. 

Zawsze kiedy przyjeżdżam do swoich rodziców staram się odwiedzać to moje cudowne miejsce. Przypominam sobie spędzony tu beztroski czas, pikniki i coroczne wagary na dzień wiosny. Na parkingu można zostawić samochód i udać się na spacer do rezerwatu. Najciekawsze jego fragmenty i atrakcje zobaczymy wybierając trasę żółtego szlaku turystycznego. Doprowadza on do dawnego młyna z pięknym jeziorkiem i pomostów widokowych urządzonych w jarach tuż nad źródłami. 

Pierwsze wzmianki o zbudowanym na początku biegu rzeki Łyny młynie sięgają 1387 r. Po spiętrzeniu wody powstało tu małe jeziorko o powierzchni 1 ha. Początkowo we młynie mielono zboże, później przystosowano go do przeróbki kaszy. W 1657 r. budynki gospodarcze młyna wykorzystywali sukiennicy z Nidzicy jako folusz (miejsce obróbki sukna), napędzając prasy wodą. Po wojnie funkcjonował jeszcze przez kilka lat, teraz to już tylko zabytek hydrotechniki.

Przy głównej drodze wiejskiej w centrum wsi znajduje się cmentarz z czasów II wojny światowej . Kilka razy w roku podzieleni na grupy sprzątaliśmy to miejsce, to był taki nasz rytuał i obowiązek. Składa się z dwóch części: dolnej i górnej. Obie części cmentarza oddzielone od siebie szpalerem lipowym. Po wschodniej stronie, przy linii ogrodzenia kamienne schodki, powyżej — krótka aleja obsadzona lipami. Cmentarz od strony drogi ogrodzony murem z kamienia, z pozostałych stron płotem z siatki i obsadzony lipami. Na osi bramy ołtarz-pomnik z kamiennych ciosów. 

Na antepedium - kamienna tablica z wyrytym równoramiennym krzyżem i datą rozmieszczoną po obu jego bokach: 1914-1918. Górna część stanowi właściwy cmentarz z grobami żołnierzy. Pochowani są tu żołnierze armii niemieckiej i rosyjskiej polegli w toczącej się tu bitwie 24 sierpnia 1914 r. 

Chwile spędzone w mojej Łynie wspominam zawsze z uśmiechem na twarzy i małą łezką w oku, że to już nigdy nie wróci.
źródło:// www.nidzica.wm.pl


Darmowa strona domowa na Beepworld
 
Za treść tej strony odpowiedzialny jest wyłącznie jej
autor. Osiągalny jest za pomocą tego Formularza!